Studenten ‘veehouderij’ van Zone.college Hardenberg mogen weer de boer op

De Stentor | Eerstejaars veehouderij-studenten van het Zone.college in Hardenberg mogen op de valreep aan het einde van het schooljaar toch nog de boer op. Door corona waren de praktijklessen drie maanden lang niet mogelijk.

Vanaf 15 juni is het voor mbo-scholen weer mogelijk praktijklessen te organiseren. Wel onder voorwaarde dat de leerlingen de 1,5 meter afstand van elkaar en de praktijkbegeleider houden. De eerste ‘corona-proof’ praktijkdag voor de studenten ‘veehouderij’ stond vrijdag in het teken van graslandbeheer. Ruiken, zoeken, plukken en meten deden ze bij melkveebedrijf Vetker-Grevelman in Lutten. Daar kwamen alle praktijkonderdelen uit de veehouderij aan bod; van onkruid herkennen tot de bandenspanning controleren.

Boeketje

Bas Pijlstra gaat op zijn knieën voor zijn lerares, in het malse groene gras. Hij heeft de opdracht voltooid en vijf soorten onkruid gevonden in dit grasland. Op anderhalve meter laat hij het boeketje zien. De lerares lijkt niet onder de indruk en vraagt door. ,,Hoe ontstaan onkruiden? Wat is de oorzaak van dorre stukken?’’ Pijlstra lijkt zich te redden in deze situatie.

De dertig studenten van het Zone.college zijn zojuist onderverdeeld in vier groepen. Ieder onderdeel krijgt een half uur. Leerkrachten noteren en stellen vragen. Kiara Wenker is bezig met het analyseren van het graslandperceel bij het boerenbedrijf. Zijn er molshopen, groeien er verkeerde grassen? Ze vertelt het aan de leerkracht die met een pokerface notities maakt. ,,Slecht gras, dat is varkensgras.” Goed geantwoord Kiara. Ook Jorian Nieuwenhuis zit bij haar in de groep en zit gehurkt in het veld. Hij denkt hardop. ,,Is dit timoteegras? Ik weet het niet zeker.”

Broei

Jesper Hollander zit in een andere groep en analyseert het kuilvoer. Niet alleen met zijn handen, maar ook met zijn neus. Snif, snif. Hij zit er bovenop. ,,Er is lucht bij geweest en daardoor is er broei. De onderste laag stinkt. Dat is voor de koeien niet zo smakelijk. Maar verder is het mooi aangereden, het is goed stevig”, is zijn analyse. Het wordt genoteerd door de leerkracht.

En dan is er het onderhoud van de trekker en het andere materieel. Koen Mensen heeft als taak de bandenspanning controleren. ,,In Bar graag”, zegt de leerkracht streng. Ook moet hij vertellen welke vloeistoffen in de trekker moeten en de wijze waarop je een kunstmeststrooier afstelt. Ja, werken op een veehouderij is meer dan koeien voeren en melken.

Ook vóór de corona-tijd hebben ze hier melkveebedrijf Vetker-Grevelman in Lutten op het erf en in de stal bij de koeien vaak rondgescharreld. ,,We werkten tijdens corona met videolessen. Dat is goed gelukt’’, vertelt stagebegeleider Dik van de Klippe. ,,Veel studenten hebben natuurlijk al connecties, vrienden of familie met een boerenbedrijf. Die hebben dus kunnen trainen. Sommigen hebben we extra gebeld om te helpen.’’ Zijn collega leerkracht Henk Heinhuis benadrukt dat de praktijklessen een belangrijk onderdeel van het lesprogramma is. De niet aanwezige leerlingen kunnen dus lachen als een veehouder met kiespijn. ,,Want die krijgen een één.’’

Bron: de Stentor (online artikel)